مقایسه کوه اورست و دماوند

فهرست مطالب
مقایسه اورست و دماوند

در فرهنگ ایران‌زمین، دماوند چیزی فراتر از یک توده سنگ و یخ است؛ دماوند، نمادِ استواری و ایستادگی در برابر سختی‌هاست که در شاهنامه فردوسی نیز به عنوان دیواره‌ای میان خیر و شر قد علم کرده است. اورست اما در نگاهِ جهانیان، «بام دنیا» و سرزمینی است که ابرها در پایین‌دستِ آن به زانو درمی‌آیند. اما بیایید با یک حقیقتِ سرد و تیز روبرو شویم: در ارتفاعِ بالای هشت‌هزار مترِ اورست، اجسادِ کوهنوردانی که در راه مانده‌اند، به بخشی از هویتِ کوه تبدیل شده‌اند و برای نفراتِ بعدی، نقشِ «نشانه‌هایِ راه» را بازی می‌کنند. اینجاست که می‌فهمیم فاصله میانِ «کوهِ خودمانیِ ما» و «هیولایِ یخیِ نپال»، فقط در اعدادِ ارتفاع نیست، بلکه در تعریفِ ما از «بقا» و «خطر» است. در ادامه با ما همراه باشید تا دو قله محبوب دماوند و اورست را مقایسه کنیم.

موقعیت جغرافیایی و ارتفاع دماوند و اورست

اولین چیزی که هر کسی برای مقایسه دو کوه دماوند و اورست به ان فکر میکند ارتفاع و موقعیت جغرافیایی است. بام دنیا اورست با ارتفاع 8848 متر و بام ایران دماوند 5610 متر است. دماوند در ایران، آتشفشانی خاموش در دل البرز است. قله اورست در خط مرزی نپال و تبت در رشته کوه های هیمالیا است.

شاید از آنجایی که به مقایسه ارتفاع پرداختیم، تصور کنید دماوند در برابر اورست فقط یک صعودِ ساده است؛ اما این بزرگ‌ترین تله‌ی ذهنی برای هر کوهنوردی است. حقیقت اینجاست که در ارتفاع ۵۶۱۰ متریِ دماوند، شما در حال دست‌وپنجه نرم کردن با چالش‌های مرگباری هستید که اگر آن‌ها را جدی نگیرید، کوهستان شما را به سختی تنبیه می‌کند.

همین اواخر مرگِ تلخ چند کوهنورد در دماوند، زنگ خطرِ جدی برای همه ما بود. اینکه دماوند در نزدیکیِ ماست و دسترسیِ سریعی دارد، به این معنا نیست که با یک تپه‌نوردیِ ساده طرف هستید.

پس برای هر صعود نکات ایمنی و لوازم و آمادگی های لازم ضروریست.

لوکیشن  کوه اورست و دماوند

 

مقایسه سریع و کلی دماوند و اورست

موضوع تفاوت کوه دماوند (ایران) کوه اورست (نپال/چین)
جغرافیا و ارتفاع ۵۶۱۰ متر (ارتفاع) ۸۸۴۸ متر (ارتفاع)
ساختار زمین‌شناسی آتشفشانی (خفته) رسوبی (چین‌خورده)
منطقه جغرافیایی البرز مرکزی (ایران) هیمالیا (نپال/تبت)
دسترسی و صعود صعود انفرادی/گروهی ساده صعود مستلزم مجوز و تیم فنی
هزینه صعود بسیار پایین بالا
شرایط فیزیولوژیک ارتفاع‌زدگی خفیف تا متوسط ارتفاع زدگی – خطر ادم ریوی و مغزی (منطقه مرگ)
آب و هوا اقلیم کوهستانی نیمه‌خشک اقلیم قطبی بسیار سرد و طوفانی
پوشش گیاهی/جانوری گیاهان دارویی/گوسفند وحشی بسیار محدود در کمپ‌های پایین
فرهنگ و تاریخ اساطیری (شاهنامه/آرش) معنوی (شرپاها/براهما)

تفاوت های کلیدی وفنی قله اورست و دماوند

خصوصیات کلیدی دماوند اورست
نوع قله استراتو وولکان (آتشفشان) قله هرمی شکل (سنگ آهک)
اکسیژن قابل تنفس در قله (بدون کپسول) کمتر از یک‌سوم سطح دریا (نیاز به کپسول)
یخچال‌ها یخچال‌های کوچک (عروسک‌ها) یخچال‌های عظیم (خومبو و…)
شیب صعود میانگین ۳۰-۴۰ درجه دیواره‌های بسیار فنی و شیب‌های تند
پشتیبانی نیاز به راهنمای محلی (اختیاری) نیاز به راهنمای شرپا (اجباری/حیاتی)
زباله و محیط زیست مدیریت محلی/داوطلبانه چالش جهانی (زباله‌های باقی‌مانده)
کمپ‌بندی نهایتاً ۲ کمپ (بارگاه سوم) ۵ کمپ مرتفع (عادی)
خطر ریزش بهمن متوسط (در برخی فصول) بسیار بالا (به‌ویژه در آبشار خومبو)
تجهیزات فنی کرامپون و کلنگ ساده لباس‌های فوق سنگین، اکسیژن، سیستم گرمایشی
موقعیت استراتژیک نماد ملی ایران

آب و هوای اقلیمی دماوند و اورست : بهترین و بدترین زمان صعود

دماوند با ارتفاع ۵۶۱۰ متر، تجربه‌ای از یک صعود کوهستانیِ پرچالش در اقلیم نیمه‌خشک ایران است که در تابستان با هوای معتدل و در زمستان با بادهای سهمگین و سرمای کشنده شناخته می‌شود، در حالی که اورست با ارتفاع ۸۸۴۸ متر، عملاً در یک محیط فراقطبیِ دائماً یخبندان قرار دارد که بادهای جت‌استریم و کمبود شدید اکسیژن است؛ بر این اساس، بهترین زمان صعود به دماوند از اواخر خرداد تا اواسط شهریور (زمانی که قله از برفِ سبک تخلیه شده و هوا پایدار است) می‌باشد، در حالی که برای صعود به قله اورست در ماه‌های مه (اردیبهشت) و اکتبر (مهر) میتوانید برنامه ریزی کنید.

در مقابل، بدترین زمان برای هر دو کوه فصل زمستان است، با این تفاوت که در دماوند این بازه صرفاً یک صعود دشوار و فنی است، اما برای اورست به دلیل طوفان‌های سهمگین و دمای تا منفی ۶۰ درجه، عملاً غیرممکن و مرگبار است. چک کردن اخبار و شرایط آب هوایی دما اورست و یا قله دماوند قبل از صعود بسیار حیاتی و مهم است. اما اگر با تیم ما قصد کوهنوردی دارید ما شما را همراهی میکنیم.

سرپرستی برنامه‌های صعود شما در شرکت چکاد بر عهده آقای مصطفی احسان‌پور است؛ ایشان با سوابق درخشان در صعود به قله‌های شاخص جهان از جمله لوتسه، آیلندپیک، آمادابلام، لوبوچه، کلیمانجارو و بهره‌مندی از دانش تخصصی در حوزه‌های آموزش، امداد، نجات و مربی‌گری فنی (یخ، برف و سنگ)، هدایت صعودهای شما را با بالاترین استانداردهای ایمنی تضمین می‌کنند.

فصل وضعیت آب هوا قله دماوند وضعیت وضعیت آب و هوا قله اورست
بهار ناپایدار با احتمال ریزش بهمن بهترین زمان صعود (پنجره بهاره)
تابستان بهترین زمان صعود (هوای معتدل) فصل طوفان‌های موسمی (غیرقابل صعود)
پاییز خنک با وزش بادهای شدید دومین پنجره صعود (آسمان صاف)
زمستان بسیار سرد و چالشی (فنی)

 

ارتفاع دماوند و اورست

 

جدول مقایسه تجهیزات صعود به قله دماوند و اورست

نوع تجهیزات برای صعود به دماوند (تابستانی/زمستانی) برای صعود به اورست (فوق‌حرفه‌ای)
پوشاک لایه‌بندی (بیس‌لیر، پر، گورتکس) لباس‌های سرهمی پر (Down Suit) بسیار سنگین
کفش کفش تک‌پوش (نیمه‌سنگین یا سنگین) کفش‌های سه پوش (دوجداره/سه جداره) بسیار گرم
تغذیه و اکسیژن مواد غذایی معمول (کربوهیدرات) کپسول اکسیژن، مانومتر و ماسک حرفه‌ای
ابزار فنی کلنگ کوهنوردی، کرامپون ساده کلنگ فنی، یومار، کارابین‌های بسیار مقاوم
خواب کیسه‌خواب مناسب دمای ۱۵- تا ۲۰- کیسه‌خواب تخصصی برای دمای ۴۰- تا ۵۰-
ارتباطات موبایل (در برخی نقاط) و بی‌سیم رادیو ماهواره‌ای، GPS، اینترنت ماهواره‌ای

بررسی فرهنگ :

دماوند، سند غرور ملی؛ اورست، مظهر تقدس و نیایش

دماوند بام ایران 

دماوند در فرهنگ ایرانی فراتر از یک قله، نمادی از ایستادگی، هویت ملی و زادگاه اسطوره‌هاست.

اسطوره ضحاک: مشهورترین روایت، بند کشیده شدن ضحاک ماردوش در غاری در دماوند توسط فریدون است. روایات متعددی در شاهنامه فردوسی و بسیاری از متون کهن به عنوان نمادی از پیروزی خیر بر شر ثبت شده است.

آرش کمانگیر: در فرهنگ عامه و اسطوره‌ای، دماوند محل پرتاب تیر آرش برای تعیین مرزهای ایران‌زمین است؛ لحظه‌ای که آرش جان خود را در راه میهن فدا کرد.

جایگاه آیینی: دماوند در اوستا و متون پهلوی نیز جایگاه ویژه‌ای دارد؛ آنجا که کیومرث (نخستین انسان) و دیگر کیانیان با این کوه پیوند خورده‌اند. کوه دماوند حتی در باورهای کهن، آشیانه سیمرغ و منزلگاه ایزد مهر (میترا) بوده است.

ادبیات: از منظومه‌های حماسی تا قصاید ملک‌الشعرای بهار (دماوندیه)، قله دماوند همواره الهام‌بخش شاعران ایرانی بوده و به عنوان «دیو سپید پای در بند» نماد استواریِ ملت شناخته می‌شود.

کوه اورست: مادر جهان (چومولونگما)

برای مردم «شرپا» که در سایه این قله زندگی می‌کنند، اورست نه یک چالش برای فتح، بلکه موجودی مقدس و زنده است.

چومولونگما: شرپاها اورست را «چومولونگما» به معنای «مادر جهان» می‌نامند. آن‌ها معتقدند ارواح و خدایان در کوه اورست ساکن هستند و پیش از هر صعود، مراسم «پوجا» (مراسم نیایش و تقدیم هدایا) برای طلب بخشش و جلب رضایت ارواح کوهستان انجام می‌شود.

معنویت بودایی: فرهنگ شرپا با «بودیسم تبتی» گره خورده است. آن‌ها کوه‌ها، رودها و غارها را دارای تقدس می‌دانند. پرچم‌های دعای رنگارنگی که در کمپ‌های اورست دیده می‌شود، بخشی از این پیوند معنوی است که پیام‌های دعا را با باد در دل کوهستان می‌پراکند.

تاریخ معاصر: تاریخ اورست در قرن بیستم با صعود تاریخی «ادموند هیلاری» و «تنزینگ نورگی» (شرپای بزرگ) در سال ۱۹۵۳ متحول شد. تنزینگ نورگی به نمادِ افتخار، قدرت و فروتنیِ مردم شرپا در تاریخ کوهنوردی جهان بدل گشت.

سنت‌های زیست‌بوم: کوچ‌نشینی، دامداری (یاک‌داری) و زندگی در ارتفاعات بالا، فرهنگ شرپاها را با اورست هم‌نشین کرده است؛ به طوری که امروزه آن‌ها نه فقط به عنوان راهنما، بلکه به عنوان «نگهبانان کوهستان» شناخته می‌شوند.

 

 

 

 

 

تصویر نویسنده: مصطفی احسان پور
نویسنده: مصطفی احسان پور

مصطفی احسان پور از مربیان و کوهنوردان ایرانی است.

WhatsApp
Telegram
Email
Print